วันศุกร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

เนื่องในวันวิสาขบูชา

ตั้งแต่เริ่มเข้าเรียนป.เอกมา สิ่งนึงที่ผมเรียนควบคู่กันไปคือพระอภิธรรม
หลายคนอาจจะยังไม่รู้ แต่บางคนอาจจะทราบแล้ว
ตอนนี้ก็เท่ากับว่าเรียนมาได้ประมาณเกือบสองปีแล้ว


สถานที่คือที่มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ อยู่ตรงในซอยตรงข้ามพุทธมณฑลครับ
http://www.abhidhamonline.org/


เริ่มเรียนโดยการชักชวนของน้าครับ
โดยปัจจุบันจะมีคนที่ไปเรียนด้วยกันคือเบียร์ (@poraminp , http://www.facebook.com/poramin09 ) เรียนทุกวันอาทิตย์


ดังนั้นใครมาชวนไปไหนวันอาทิตย์ก็มักจะได้คำตอบว่าไม่ว่างเสมอครับ


แต่ก็เรียนๆโดดๆ รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง ตามประสาครับ


แต่ก็ดีกว่าไม่ได้เรียน


พระอภิธรรมเป็นธรรมะที่พระพุทธองค์ทรงแสดงไว้ และได้รวบรวมไว้ในพระอภิธรรมปิฎก (หนึ่งในสามของพระไตรปิฎกอันได้แก่ พระวินัยปิฎก พระอภิธรรมปิฎก และ พระสุตตันตปิฎก)
แต่ที่ผมไปเรียนนั้นเป็นคล้ายๆบทที่เรียบเรียงใหม่ โดย พระอนุรุทธาจารย์ เรียกชื่อใหม่เป็น พระอภิธัมมัตถสังคหะ ซึ่งท่านทำเนื้อหาให้เข้าใจง่ายขึ้นครับ


การเรียนพระอภิธรรมทำให้เราเข้าใจในเรื่องของชีวิต เรื่องของกรรมและผลของกรรม
การทำกรรมแบบไหนให้ผลเป็นอะไร


ปกติคนทั่วไปจะคิดว่าเมื่อไม่รู้คือไม่ผิด แต่ความจริงแล้วผู้ไม่รู้นั้นมีโอกาสทำผิดได้มากกว่าผู้รู้ครับ แถมคนไม่รู้กับคนรู้ เมื่อทำผิดแบบเดียวกันแล้ว คนที่ไม่รู้ก็มักจะทำกรรมและได้รับผลมากกว่า ท่านเปรียบเหมือนว่า คนที่รู้ว่ากระทะร้อนจะค่อยๆจับกระทะนั้นครับ แต่คนที่ไม่รู้ว่ากระทะร้อนนั้น จะจับไปเลยแบบเต็มๆ ผลคือ โอกาสที่จะมือพองนั้นมีมากกว่าครับ


ของฝากเล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่
๑๐ ข้อทางแห่งความดี หลีกหนีออกจากวัฏฏภัย 
   ๑. ยึดมั่นกตัญญู
    ๒. ใฝ่รู้ใฝ่เรียน
    ๓. พากเพียรสม่ำเสมอ
    ๔. ไม่เผลอไปจากสติ
    ๕. ดำริด้วยปัญญา
    ๖. คบหาแต่คนดี
    ๗. มั่งมีน้ำใจ
    ๘. พูดคำว่าไม่เป็นไรให้เป็น
    ๙. เยือกเย็นในทุกสถาน
    ๑๐. ประหานกิเลสเสมอ




วันนี้ได้มีโอกาสไปเวียนเทียนที่วัดระฆังมาครับ


ขอบคุณที่ติดตามอ่าน

วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

มั่นใจ...ซะเหลือเกิน

หลายๆคนเล่นเฟสบุ๊คแล้วเห็นกลุ่มหลายกลุ่มตั้งขึ้นมาบางคนรู้สึกฮาดี นานๆไปเริ่มรู้สึกรำคาญถึงขั้นตั้งกลุ่มเองซะ


มันจะมั่นใจอะไรกันนักหนา มันต้องมั่นใจกันทุกอย่างเลยใช่มั๊ย??

แต่ก็ยังฮาอยู่ดี

บางอันก็ไม่น่าจะมาตั้งกลุ่มก็ต้องมาตั้ง เฮ้อ ฮาว่ะ


อันนี้เห็นแล้วก็ไม่ต้องทดสอบเลียศอกตัวเองก็ได้นะครับ
(ผมลองแล้ว ไม่ถึงอ่ะ)



อันนี้บวกลบเลขธรรมดา ไม่ต้องมามั่นใจก็ได้
(ดันมี fans เยอะซะอีก !!)



อันนี้ไม่มีคนร่วมเลยก็ถูกแล้วครับ GT200จะแก้ปัญหาได้ยังไง



อันนี้ก็ถูกแล้ว ไม่มีใครมา join group ขนาดตัวเองยังไม่มั่นใจเลย



อันนี้หาว่าคนไทยใจหมา ยอมไม่ได้ว่ะ


อ่านแล้วโ-ตรฮาเลย คิดได้ไงวะ
(แ-่งรีโมตหายไปไหนอีกแล้ว)


อะแฮ่ม อะแฮ่ม



อันนี้คนร่วมสงสัยจะเล็กจริง



บางคนก็ร่วมทั่งสองกลุ่มเลย ทั้งเล็กทั้งใหญ่ งง
(ที่ยิ่งงงคือชื่อกรุ๊ปมันพันคน ในรูปมันหมื่นคน<<คุณเมิงจะเอาไงแน่วะครับ)




อันนี้ไม่มีใครมามั่นใจด้วยกะคุณเมิงหรอกครับ เค้าดูกันทั้งบ้านทั้งเมือง



แค่นี้ก็ต้องตั้งกลุ่มใช่มั๊ย มั่นใจซะเหลือเกิน


อันนี้ก็พอกันเลย ใครจะมาปวดตดพร้อมกันสิบล้านคน [...ปุ๋ง (. .")]



ถ้าแม่ค้าหลอกทำโหระพาไก่ไข่ดาวก็จะเชื่อว่าเป็นกระเพราไก่



อันนี้แอบอยากเข้าร่วม แต่กลัวเสียภาพที่สร้างมา 55



อันนี้ยิ่งหนักเลยครับ เป็นชู้


เทคโอเวอร์เลยเหรอ...ถ้ามีเงินก็น่าคิดแฮะ



อ่า คนไทยเป็นโรคระบาดในกลุ่มผู้ใช้ fb ครับ



ตัวเลขนี้ได้จากการวิจัยมานะเนี่ย มีเศษ .75 ด้วย



คิดเองแล้วกัน


อันนี้ออกแนวไม่มีความมั่นใจในตัวเอง


อันนี้ก็เหมือนกัน (ตั้งกลุ่มซ้ำๆกันทำไมเนี่ย)



เราพบเบื้องหลังแล้ว เพราะเขาถูกถอดออกจากรายการในไทย



อันนี้ก็อีกกลุ่มนึง



คนนี้กลายเป็นขวัญใจสาวๆแล้ว จะได้อายครีมด้วยไว้ลบแพนด้า



แต่เค้าก็ต้องแบ่งให้นายกมั่ง(ทำไมไม่ซื้อคนละอัน)


อันนี้ฮาดีครับ แนวมาก


สุดท้ายนี้



ขอบคุณที่ติดตามอ่านครับ

เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

บล็อกแรกในชีวิตอย่างเป็นทางการ

อันชาติใดไร้รักสมัครสมาน
จะทำการสิ่งใดก็ไร้ผล
แม้นชาติย่อยยับอับจน
บุคคลจะอยู่สุขอยู่อย่างไร
พระราชนิพนธ์ ร.6

ตอนนี้สถาณการณ์บ้านเมืองเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย
มีการจุดไฟเผาสถานที่ต่างๆ
หลายคนพาลโกรธ เกลียด ด่าทอ โทษคนนู้นที คนนี้ที
แต่ลืมมองสิ่งที่สำคัญที่สุดไป คือ จิตใจของตนครับ
ความโกรธ เกลียด เหล่านี้เป็นโทสะ
เปรียบเสมือนไฟที่เผาจิตใจของเราให้ต่ำลงเรื่อยๆ
เรามาลองทำใจของเราให้ดี ดีกว่ามั๊ยครับ

"มีสุนัขตัวหนึ่ง ไปอยู่ใต้ร่มไม่มันก็เกา แกรกๆๆๆ
บ่นไปว่าร่มไม้นี้ทำให้มันคัน มันเดินไปอยู่ใกล้ศาลา
ก็เกาอีกแกรกๆๆๆ บ่นอีก
มันเลยเดินออกไปกลางแดด หวังว่าจะไม่คัน
แต่แล้ว...ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า เกาอีกแกรกๆๆๆ บ่นอีก"

มีเพลงนึงที่ตอนนี้ผมชอบมาก คือ ก้อนหินก้อนนั้น ของ โรส ศิรินทิพย์

"เคยมีใครสักคนได้บอกฉันมา
ว่าเวลาใครมาทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ
ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน
ถือมันอยู่อย่างนั้นและบีบมันไว้

บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น
ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม

ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง"

มีคนพูดเสมอๆว่า คนไทยรักกัน คำนี้ฟังแล้วรู้สึกอะไรมั๊ยครับ
ทำไมถึงยังมีคนอยากถึบหน้าแกนนำ ทำไมยังมีคนด่าอดีตนายกอยู่
ผมว่าเราควรจะช่วยกันนะครับ มีสติ อย่าให้ความโกรธมาบังหน้า
จนมองไม่เห็นทางแก้ปัญหา

กลุ่มผู้ชุมนุมที่ถูกจับ ก็ให้เป็นขั้นเป็นตอนตามกฎหมาย
อย่างไรเสีย ถ้าเราไม่ไปด่าเขา เขาก็ต้องรับโทษอยู่แล้ว
ถ้าเราไปด่า เท่ากับว่าเราทำผิด และต้องรับโทษเหมือนกัน(ตามกฎแห่งกรรม)
คนทำผิดเขาก็อาจจะมีเหตุผลของเขา เช่นได้รับข้อมูลมาผิดๆ
ถ้าไม่แก้ไขความเชื่อที่ผิด เอาแต่ด่า เอาแต่ลงโทษ
ตอนหลังเขาก็อาจกลับมาทำผิดแบบเดิมอีก
เพราะเห็นว่าคนไทยคนอื่นๆและรัฐบาลเป็นศัตรูกับเขา

ผมว่าคนไทยเป็นคนที่พร้อมจะให้อภัยครับ
สังคมไทยเป็นสังคมแห่งการแบ่งปัน
ถ้าเราทุกคนพร้อมที่จะให้อภัย สถานการณ์น่าจะคลี่คลาย
ไปในทางที่ดีขึ้นโดยเร็วครับ สังคมจะน่าอยู่ขึ้น
หากเรานำสถานการณ์ตอนนี้มาเป็นบทเรียน
เราจะจดจำช่วงเวลานี้ไว้ ว่าเราได้เคยฟันฝ่าอุปสรรคของประเทศมาด้วยกัน
เราจะจำความประทับใจที่คนไทยช่วยเหลือกัน ฟื้นฟูประเทศ
เราจะจดจำไว้ว่าครั้งหนึ่งนั้น เราเคยเห็นเซ็นทรัลเวิลด์ถล่ม
และเราได้ช่วยกันส่งกำลังใจและสร้างมันขึ้นมาใหม่
สิ่งเหล่านี้ผมจะเล่าให้ลูกหลานฟังครับ


ไม่มีสิ่งปลูกสร้างที่ถล่มไปอันไหนสำคัญเท่ากับจิตใจของเราหรอกครับ
ถ้าสิ่งปลูกสร้างไหม้และถล่มไป แต่ทำให้คนไทยรักและเข้าใจกันมากกว่าเดิม
ผมว่าถล่มไปซักร้อยอันก็ยังคุ้มครับ

(คงไม่มีใครอยากเล่าให้ลูกหลานฟังว่าชั้นเคยอยากถีบยอดหน้าอดีตนายก
เพราะชั้นว่าชั้นเป็นคนดีหรอกนะครับ)

วันนี้ไปเดินวังหลัง เห็นคุณยายคนนึงขอทานอยู่
แล้วเค้าก้มหน้านิ่งไปเลย นึกว่าเค้าเป็นอะไร
ตอนแรก ผมจะควักเศษเหรียญบาทสองบาทให้แก
แต่มีผู้หญิงคนนึงเดินมาสะกิดเรียกคุณยายขอทาน
แล้วให้ เงินแกร้อยนึงอ่ะ ผมชะงักเลย

ไม่คิดว่า ในสังคมยังมีน้ำใจขนาดนี้
อายเลยที่จะให้เงินบาทสองบาท เลยหยิบเหรียญสิบให้(ให้ได้เท่านี้ 55)

สุดท้ายนี้ เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวรครับ

ขอบคุณที่ติดตามอ่าน

แถมอีกนิดครับ http://www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y9270414/Y9270414.html