วันพฤหัสบดีที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

ครึ่งแรกของทั้งหมด


ใครเคยฟังเรื่องที่ว่าคนตาบอดคลำช้าง แต่ละคนคลำกันคนละที่ ก็ต่างบอกว่าช้างมีลักษณะต่างๆกันไปบ้างครับ
หากเปรียบประเทศญี่ปุ่นกับช้างแล้ว ญี่ปุ่นที่แต่ละคนได้สัมผัส จะมีลักษณะต่างกันออกไป
ญี่ปุ่นในจินตนาการของคุณหน้าตาเป็นอย่างไรครับ                               
ญี่ปุ่นของคุณเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ขาวหรือดำ เตี้ยหรือสูง


ส่วนของผม
ญี่ปุ่นของผมไม่มีขาครับ
แล้วก็ไม่มีแขน ไม่มีหน้าตา
แต่ผม…ก็รักญี่ปุ่นมากขึ้นทุกวัน  <3


ผ่านมาครึ่งหนึ่งแล้ว (ครบห้าเดือนแล้ว เร็วชะมัด งานการยังไม่ได้ทำเท่าไหร่เลย มัวแต่เที่ยวเล่นอยู่ - -“) ก็อยากจะขอเป็นทางการซักหน่อย

-                    ปาป๊า, ญาติๆและพี่ๆน้องๆที่น่ารักทุกคน ขอขอบคุณนะครับที่เป็นกำลังใจให้เสมอมา หวังว่าทุกคนจะสบายดีนะครับ ผมอยู่ที่นี่ยังสบายดีอยู่ทุกอย่าง (แม้จะหนาวมากไปหน่อย  Д`) ) แต่ผมยังรู้สึกได้ถึงกำลังใจอันอบอุ่นจากทุกคนอยู่ครับ ♪───O(≧∇≦)O────♪

-                    พี่ๆน้องๆจากที่แลปศิริราชทุกคน ขอบคุณนะครับที่ช่วยสนับสนุนในเรื่องพื้นฐาน (เช่น การเบิกจ่ายเงิน การโหลดโปรแกรม เป็นต้น) ผมขอยกความดีจากการทำงานของผมทั้งหมดให้ทุกคนเลยครับ หากไม่ได้ทุกคน ผมคงไม่สามารถทำอะไรต่างๆได้อย่างสะดวกสบายขนาดนี้ (แต่ได้ข่าวว่างานยังพอกหางอยู่เลย รอมีไฟมาลนก้นก่อนเหอะ ε=ε=ε=ε=ε=ε=(;))

-                    ขอขอบคุณเพื่อนๆ PhD-MD, เพื่อนปทุมคงคา ,เพื่อนม.วิทย์, เพื่อนศิริราช พี่ที่แลป ST(ทั้งเก่าและปัจจุบัน) และแลปBiotech และสมาชิกชมรมพุทธฯ ที่คอยมาถามไถ่สารทุกข์สุขดิบอยู่เสมอ

-                    น้องหนอน น้องป่าน น้องภา น้องปุ๊ก น้องแบม น้องนนท์ น้องแน๊ต น้องแจ๋ม น้องปอนด์ พี่ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้ปีนี้พี่เอ็กเทิร์นของน้องหายไปหนึ่งคน ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ที่ศิริราชคอยดูแลน้องๆ แต่ว่าอีกห้าเดือนข้องหน้ามีของฝากจากญี่ปุ่นแน่นอนไม่ต้องห่วง ( T_T)(^-^ )

-                    พี่โบ๊ท พี่เก๋ น้ำหวาน การ์ตูน พี่แม้ว พี่จ๋า พี่กอล์ฟ พี่ช้าง พี่อ่าว พี่เบิ้ล พี่หนา พี่ฉั่ว และเพื่อนๆพี่ๆทุกคนที่ได้มีโอกาสมาพบเจอที่ญี่ปุ่น ขอบคุณที่มาทำให้ญี่ปุ่นของผมมีความหมายและสีสันที่ไม่เหมือนใคร เพราะทุกคนจึงทำให้ญี่ปุ่นของผมสดใสได้ขนาดนี้(^O^

-                    พี่กิฟท์ พี่สาวที่แสนดี คนที่ช่วยเหลือผมมามากที่สุด ผมต้องขอโทษที่ได้ไปรบกวนคุณพี่ไว้หลายกระทงเลย  orz  หากว่ามีสิ่งใดอยากให้ผมช่วยบ้างแม้เพียงเล็กน้อยก็ขอให้บอกมาเลยครับ ยินดีช่วยอย่างสุดความสามารถ ^ ^; (และโอกาสที่เอื้ออำนวย)

-                    พี่เน็ตและพี่ตั๊กครับ พี่ทั้งสองเป็นพี่ชายที่ดีของผมเสมอมา ผมขอบคุณมากกับคำแนะนำต่างๆและประสบการณ์ในการใช้ชีวิตบนแผ่นดินยุ่น ผมจะจำมันไว้ใช้ทั้งในญี่ปุ่นและในอนาคตครับ


ขอขอบคุณทุกคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมด รวมถึงคนที่ผมไม่ได้กล่าวถึงด้วย ทุกคนล้วนแต่มีความสำคัญ ที่มาทำให้ความทรงจำในญี่ปุ่นของผมเป็นความทรงจำที่สวยงาม ทุกคนมาช่วยกันแต่งแต้มสีสันให้ญี่ปุ่นของผมเป็นญี่ปุ่นที่ใครหลายคนอิจฉาครับ

2 ความคิดเห็น: